نمایشگاه عکس محدوده قرمز

ارسال شده در: عکاسی | 0

نمایشگاه عکس محدوده قرمز جلال سپهر ۱۷ اردیبهشت ماه در گالری راه ابریشم گشایش یافت.در این نمایشگاه هشت فریم عکس در قطع ۷۰ در ۱۰۰ سانتی متر به نمایش در آمده است.جلال سپهر متولد ۱۳۴۷ و از عکاسان صنعتی و تبلیغاتی است. او در طول فعالیت حرفه‌ای خود ضمن همکاری با نشریات تخصصی عکاسی، چندین کارگاه تخصصی عکاسی برگزار کرده است و چندین پروژه عکاسی هنری در کارنامه  خود دارد.

نمایشگاه عکس محدوده قرمز
از مجموعه گره

 مانند مجموعه ی پیشین،این هنرمند این بار نیز فرش را ابژه غالب در آثار خود قرار داده است و آن همچون خطوطی هدایتگر، تعیین کننده مرزها و سوی نگاه بیننده است.در برخی عکس ها سکون و سکوتی مطلق حکمفرماست و در بعضی دیگر این سکوت با ترفند هایی شکسته شده و اتفاقی در حال شکل گرفتن است. تبحر هنرمند در تکنیک های ویرایش و مونتاژ عکس ها باعث شده آثاری با کیفیت بالا در معرض دید مخاطب قرار بگیرد.ترکیب بندی های دقیق و خط کشی شده باعث ایجاد نظم و تقارنی  است که همان رکن اصلی در طراحی نقوش فرش های ایرانی می باشد. این بار جلال سپهر بر خلاف آثار قبلی که توجه به فرم و پویای در آنها بیشتر بود اینبار با فضاهایی مینیمال تر و هندسی تر به ارائه آثار خود پرداخته است و غیر از یک مورد تمام قاب های مجموعه تهی از حضور انسان هستند.

در بیانیهٔ این نمایشگاه آمده است: ” محدوده قرمز جایی که راه‌ها در آن ادامه نمی‌یابند. محدوده‌ای که زمان و مکان در آن برآشفته و هنجار‌ها درهم‌شکسته است. نیروهایی بیگانه بر آن تحمیل‌شده‌اند؛ وهر لحظه ملتهب حادثه‌ای تازه است؛ محدوده قرمز جایی به وسعت خاورمیانه ” .آنچنان که خود هنرمند در بیانیه نمایشگاه اشاره کرده است زمان و مکانی را تصویر کرده که هر آن امکان دارد دستخوش طوفان و حادثه ای شود که بر آن تحمیل خواهد شد و غیر مستقیم به واقعیت هایی از قبیل جنگ و مهاجرت اشاره دارد.هنرمند در آثار خود به ما راهی را نشان می دهد که گاه تا بی نهایتی مجهول ادامه دارد و گاه دستخوش اتفاقی شده که این فرش ها ما را به عمق فاجعه هدایت می کنند و گریزی از آن نیست.

نمایشگاه عکس محدوده قرمز

جلال سپهر عکاسی است که توانسته است نگاه نو به هنر عکاسی را در سالهای اخیر به معرض دید بگذارد و با گذر از مرزهای کلاسیک و در اختیار گرفتن ابزار به روز دنیای عکاسی، سبکی منحصر به فرد در عکاسی معاصر ایران از خود ارائه دهد. سبکی که در آن توانسته است با نگاهی به فرهنگ اصیل و کهن ایرانی در کنار مدرنیته، تلفیقی درست و به جا بسازد. دغدغه اصلی او در مواجهه با فرهنگ و هنر اصیل ایرانی و در کنار آن زندگی عامه و سایه مدرنیته ای که روز به روز بر زندگی مردم بیشتر سایه می افکند به خوبی در بیشتر آثار او خودنمایی می کند و در این میان انتخاب فرش ایرانی به عنوان نمادی از اصالت و فرهنگ ایران زمین انتخابی هوشمندانه می تواند باشد.